A partir de ahora, en honor mío y vuestro, los lunes abre el museo. ![]()
[Y cuando a alguien vuelvan a entrarle ganas de llamarme perezoide o algo por el estilo que se pase por aquí. :p]
4 comentariosA partir de ahora, en honor mío y vuestro, los lunes abre el museo. ![]()
[Y cuando a alguien vuelvan a entrarle ganas de llamarme perezoide o algo por el estilo que se pase por aquí. :p]
4 comentariosSi hay algo peor que ser laísta, es ser leísta de cosa.
Afortunadamente los loístas están agonizando en los campos de concentración…
¡SÍ! ¡Y un día acabaremos con la absurda tolerancia que se les otorga a los leístas de persona!
¡SOY UNA NAZI DE LA GRAMÁTICA!
11 comentariosMáis que polo feito de facer folga, para difundi-la mensaxe.
Sí, a entradiña de marras vai en galego porque é o idioma oficial das folgas, greves e outras variantes dialectais, e ademáis porque me peta e quero e dame a gana…
[Inspirado por Un consumidor en paro e Celso Emilio Ferreiro]
C.:. está poseída por el espíritu de Calítoe.:.
(I am possessed by the spirit of Raca-Tanga).
Si las monjas no fuesen religiosas yo me haría monja.
Además ya he hecho algo parecido: se llamaba gimnasia artística y a mí eso sí que me parecía que valía las penas, amarguras, decepciones y demás.
De vender mi alma al diablo la vendería por la gimnasia artística.
Pero como no soy religiosa…
Si en este maldito mundo la maldita felicidad consiste en tener pareja, me alegro infinitamente de no ser feliz.
Si en este maldito país una chica tiene que tener novio para ser libre, cuánto me alegro de no ser libre.
Dichosa yo, que no soy feliz ni soy libre, pero al menos lo sé.
Y me alegro.
13 comentariosLos dientes son el reflejo del alma.
7 comentariosIba a decir dos cosas a la vez, pero se me han superpuesto en la mente y ahora mismo no me salen.
1 comentarioParezco extraterrestre porque soy demasiado humana.
7 comentarios-Oye, ¿qué es de Celia Cruz? Estaba enferma, ¿no?
-Celia Cruz está muerta.
-¡NO JODAS!
-NADA MÁS LEJOS DE MI INTENCIÓN.
1 comentario-¿Tengo posibilidades contigo?
-(Pequeño sobresalto ¿Qué rayos querrá decir con eso? Por suerte, reacciono rápidamente). La cuestión es: ¿crees tú que tienes posibilidades conmigo?
-Quiero conocer tu opinión al respecto.
-(Es hábil el tío este…) Tu probabilidad de éxito es directamente proporcional a tu grado de valentía.
-¿¿??
-Quiero decir que para lidiar conmigo hay que ser muy valiente, valiente en muchos sentidos, hasta el punto de llegar a reconocer -en caso de fracaso- que yo no te he pedido que seas valiente por mí.
-Entiendo.
-(Sí, yo también entiendo: otro que vuela… Nunca pasan de los prolegómenos, los muy cobardes… Aunque… Mmm, un momento…). Pero si necesitas los apuntes no tienes más que pedírmelos… Y no hace falta que me ofrezcas algo a cambio (sonrisa, un tanto forzada).
-¡Gracias! (entusiasmo y alivio mal disimulados).
-De nada hombre (sí, yo también entiendo…).
7 comentariosDe momento, el acordeón es lo único que permito que se me coloque entre las piernas.
5 comentariosNo sólo no tengo derecho a estar triste, sino que además tengo el deber de estar contenta… Por causa de eso me he siniestrado la vida…
7 comentariosLos canónigos están muy buenos, lo fastidioso es tener que quitarles el rabo.
[Hablaba de hierbas…]
5 comentariosCreo que voy a exiliarme de zona climática.
Deja un comentario–Qué ponemos de contraseña?
–Shopenhauer
–Nooo…!
–Por qué?
–Porque es muy deprimente
–Pues Nietzsche entonces. Hay que poner algo difícil de pronunciar o de escribir.
–Para eso ponemos Schwarzenegger
–Schwarzenegger no es intelectualmente estimulante
–Pues a mí sí que me estimula.
–…
–…
–¿Hay que reírse?
–Vaaale… Pues Nietzshe
–Wachowski y en paz
[Siqo «en suspensión», pero vuestros mensajes me han emocionado :,) y os dejo una paridita para que os entretengáis un poco y no olvidéis visitarme :)]
2 comentariosEl trasunto de Calítoe, al contrario que esta, no tiene el don de la ubicuidad, así que mientras la trasunta se da un garbeo por las Españas, Calítoe se queda sin dedos con los que teclear, así que es posible que la interacción con el sitio quede «en suspensión» durante unos días. Esto quiere decir que seguís siendo muy libres de dejar vuestras huellas por todas partes, pero no andaré yo por aquí para actuar en consecuencia ![]()
Y para que veáis que os tengo muy en cuenta, aquí os dejo algo que ya se publicó una vez pero que nunca está de más repetir 
PARA EL LECTOR,
DE PARTE DEL POEMA
Siento que me lees y me digo
«¿Te gustará mi poema?»
«¿Habré acertado en el tono, la rima, el acento, en el tema?»
Me sigues leyendo,
y sigo sintiendo
que sigues estando pendiente de mí.
No digas nada,
da igual lo que digas
Ahora ya soy una parte de ti.
[A los sufridos lectores. Y, sobretodo, al recién llegado ;)]
3 comentariosTodos somos opositores en potencia.
4 comentarios